اثنى عشريه اطلاق نشده بود وامام زمان ( عليه السلام ) هم متولد نشده بود . چون آنها در زمان امام على النقى ( عليه السلام ) يا امام جواد ( عليه السلام ) يا امام حسن عسكري ( عليه السلام ) كتابهاى خودشان را مىنوشتند . صاحب " جامع الأصول " از صحيح بخارى ومسلم از جابر بن سمره ، روايت كرده است كه گفت : شنيدم از رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) كه گفت : " بعد از من ، دوازده أمير خواهند بود . " پس كلمه اى گفت ، نشنيدم آن را از پدرم پرسيدم كه چه گفت ، گفت : فرمود : " كه همه از قريشند " وبه روايت ديگر فرمود : " كه پيوسته امر مردم ماضي وجارى است ، ما دام كه دوازده امام والى ايشان باشند " ومسلم به سند ديگر روايت كرده است از جابر كه گفت : با پدرم رفتم به خدمت حضرت رسول ( صلى الله عليه وآله وسلم ) شنيدم كه مىگفت : " كه پيوسته اين دين ، عزيز وغالب ومنيع وبلند مرتبه است تا دوازده خليفه وپدرم گفت كه فرمود : " همه از قريشند " ( 21 ) ووجه دلالت اين أحاديث بر خلافت أئمة اثنى عشر آنست كه از جميع فرق اسلام هيچ فرقه اى قائل بوجود اين عدد از خلفا ودوازده امام خصوصا كه همه از قريش باشند وبه وجوب استمار خلافت تا خلق باقي باشند نيستند مگر فرقه اثنى عشريه از فرق شيعه . پس به همين أحاديثي كه در جميع صحاح ايشان مكر وارد شده است مذهب ما ثابت شد وهمه مذاهب ديگر باطل شد واز غرايب تعصبات مخالفان آن است كه بعضي از ايشان خواسته اند كه اين أحاديث را موافق مذهب خود گردانيده وگفته اند : كه خلفاى اثنى عشريه سه خليفه أول وأمير المؤمنين ( عليه السلام ) وامام حسن ( عليه السلام ) وهفت ديگر